Posted by Gert Jan on juli 22, 2012 · Leave a Comment
Terwijl de katten hun prooi als triomf laten zien die in het immense maïsveld voor de veranda werd gevangen zakt de zon met een rode gloed onder. Inspirerend en rustgevend terwijl de wind door de bomen ruist en de maïskolven doet bewegen. Terloops brengen ook de vogels nog even hun laatste lied van de dag ten gehore.
Diep weggedoken in de natuur, ver weg van alle dagelijkse beslommeringen. Juist die ruimtelijke en landelijke rustieke omgeving werkt zinnenprikkelend met creatieve ideeën voor de twee unieke kunstenaars.
Het zijn Peter Donkersloot en Rob Nederlof die de laatste zes jaar samen intensief bezig zijn om de grenzen van de creativiteit met behulp van zeefdruktechnieken op te zoeken. Vernieuwend is de combinatie van die twee vijftigers die elkaar heel scherp houden. De achtergronden worden door Donkersloot op linnen geschilderd en Nederlof zeefdrukt in diverse drukgangen het beeld. In lijn en of raster, dekkend of transparant, positief of diapositief, alles in een strak ritme waarin niets aan het toeval wordt overgelaten. Maar wel ieder doek apart en uniek. Zeefdrukramen te kust en te keur met inkten en rakels.

’Het ambachtelijke traject met kwast en zeefdruk straalt veel meer warmte en charme uit’, aldus Rob Nederlof. Een geheel andere visie en kijk op kunst met uiterst kritische blikken die stuk voor stuk worden getoetst op esthetische waardigheid.
’Tekeningen maken, abstracte voorstellingen schilderen, zeefdrukken en daarna weer over de ezel. Alles samenvoegen en met houtskool werken is nu het motto’, aldus Peter Donkersloot die onafscheidelijk zijn mok koffie vasthoudt als een schilderspalet. Die breed gebarend de visie duidelijk uitlegt en waar geen zeefdrukrakel tussen te krijgen is.

De onomkeerbare stijl is altijd het figuratieve fotografisch element door te laten schemeren in de gezeefdrukte schilderijen. Expressionistisch en impressionistisch tegelijk met uitbeeldende invloeden. Gelijkend en herkenbaar abstract met een bijzonder gevoel voor het toepassen van de kleuren vooral in de diepste zwarten en het helderste wit. Kortom een stijl die typisch een Donkersloot & Nederlof inhoudt. Een stuk dat absoluut een eigen invloed heeft die zeker niet in één vlak is onder te brengen. Maar wel aan de muur kan hangen als gepassioneerd gezeefdrukt en een geschilderd stuk kunst dat compleet in een lijst een wel heel bijzondere uitstraling heeft.
In Sign Plus van juli 2012 het complete verhaal.
Posted by Gert Jan on juli 15, 2012 · Leave a Comment
Onderzoek heeft aangetoond dat de keuze van papier bij een uitgave van groot belang is. Niet alleen de geur en kwaliteit van het drukwerk maar ook de glans met de specifieke klank van papier. Een huidige aanwijzing is dat grote marktbepalende spelers steeds meer drukwerk inzetten om de consument op de hoogte te brengen van het aangeboden assortiment.

Het alleen via internet communiceren, iedereen geloofde dat dit de mondiale tendens zou worden, levert niet het gewenste marktpotentieel op. Slechts een te gering percentage van de consumentenmarkt wordt hiermee bereikt. Drukwerk, folders en andere verkoopbevorderende flyers scoren prima en worden steeds meer ingezet. De picea’s met hun specifieke hars, die noodzakelijk is voor de verantwoorde ecologische bereidingswijze van papier -cradle to cradle- blijkt nog steeds een betwistbaar onderwerp, waar zelfs bij de overheid misverstanden over bestaan. Echter, de relatieve dure energie die noodzakelijk is voor de keten van computerverbindingen staat niet in verhouding tot de productie van papier en het produceren van drukwerk.
De consument bepaalt en heeft graag iets in handen om bijvoorbeeld een kortingsbon uit te knippen. Het is bewezen dat dit werkt en met het toepassen van geur zou dit aan reclamedrukwerk een extra dimensie kunnen geven.
Filed under consultancy, drukwerk, fotografie, journalistiek · Tagged with communicatie, cradle to cradle, Drukwerk, energie, hars, papier, resin, sapin, zeefdruk
Posted by Gert Jan on juni 27, 2012 · Leave a Comment
Geur is een natuurlijk of chemisch aromaat die via de neus in het lichaam wordt opgenomen. In het bovenste deel van ons reukorgaan vindt een biochemische interactie plaats via synapsen en zenuwcellen die de informatie rechtstreeks stuurt naar het limbisch systeem van ons lichaam. De mens kan met de neusreceptoren meer dan 10.000 geuren herkennen. Het limbisch systeem bevindt zich tussen de hersenstam en de grote hersenen en geeft direct gevoelens en emotie weer.

De zeefdrukker beschikt over zeefdrukgazen die een unieke laagdikte op diverse substraten kunnen aanbrengen. Ook voor het zeefdrukken van coatings die op heel specifieke manieren bepaalde geuren uitstralen. Dit in vergelijk met offset, flexo en diepdruk waar in de meeste gevallen geuroliën toegepast worden die geleidelijk migreren. Zeefdrukken via microcapsules en sponsjes met verbeterde microtechnieken die langduriger en veel efficiënter hun werk doen.
In het verleden werden grote capsules via grove zeefdrukgazen gedrukt waarbij een behoorlijke inktlaagdikte werd aangebracht. De grootte van de capsules waren rond de 30 micron en moesten wel door de mazen heen om op het substraat aangebracht te kunnen worden. Door het openkrassen van de capsules kwam geur vrij die het werk op de zintuigen activeerde.

Als basis een polymeerverbinding en een voorbeeld uit het begintijdperk van capsules is het zelfkopiërende doordruksysteem waarbij de druk van de pen aan de onderzijde zorgde voor het kopiëren van de tekst op een vervolgvel. De capsules werden opengedrukt, vandaar ook de naam doordruksysteem.
Voor geurstoffen was 1969 het jaar van de doorbraak waarbij tegenwoordig de evolutie van de ontwikkelingen elkaar opvolgen.
Lees in SignPlus Magazine van deze maand meer over de technische en chemische vernieuwende aspecten van geurinkten die in zeefdruk verwerkt kunnen worden.
Posted by Gert Jan on juni 24, 2012 · Leave a Comment
Met de komst van de Romeinen in ons gebied werd een cultuur afgesloten. Nieuwe zaken werden tastbaar voor de Bataven en Cananefaten die ons land bevolkten in die periode, zo’n tweeduizend jaar geleden. De ingeburgerde ruilhandel werd omgezet in baar geld maar ook goederen als glas, lepels en messen waren voor de inheemse populatie geheel nieuw. De bevolking leerde schrijven en ook voedsel werd gevarieerder met ondermeer vruchten als druiven en perziken.

Er werd druk gebouwd en langs de grens met de Rijn ontstonden nederzettingen die in eerste instantie door militairen werden bevolkt. Na de Bataafse opstand kwam het gewone leven in een gemoedelijk vaarwater. De aanleg van een uitstekend verharde weg langs de limes, de noordgrens van het Romeinse Rijk op de zuidoever van de Rijn was het eerste teken van wegenbouw dat de legerplaatsen met elkaar verbond.
Ook de aanleg van het Kanaal van Corbulo tussen Maas en Rijn was van essentieel belang om handel te stimuleren. Daarnaast ook een brede verharde heerbaan met mijlpalen, de voorloper van de kilometerpalen. Huizen werden uit steen opgetrokken, evenals badhuizen voorzien van warm water en een rioleringsnetwerk.
Maar ook werd de inheemse bevolking geconfronteerd met het fenomeen grondbelastingen, vaak door het afstaan in natura van een deel van de opbrengst wat bestemd was voor het leger.

Forum Hadriani werd in het westen van het immense Romeinse Rijk een toonaangevende stad achter de limes. Economische bedrijvigheid op de rand tussen strandwallen en het veen. Via het Kanaal van Corbulo met directe verbindingen via Maas, Rijn naar het oosten en Striene en Schelde naar het zuiden, alwaar de bedrijvigheid in rap tempo groeide.
Handel en nieuwe ontwikkelingen volgden elkaar in snel tempo op en de inheemse Cananefaten maakte zich de Romeinse cultuur nagenoeg eigen.
Voor meer informatie en beelden van de onthulling door wethouder Heleen Mijdam van de gemeente Leidschendam-Voorburg van het hoofdbaken bij het Arentsburghpark verwijzen wij u gaarne door naar: http://www.prosellarcheo.nl/alle-wegen-leiden-naar-forum-hadriani/
Posted by Gert Jan on juni 10, 2012 · Leave a Comment
Het tweede damesteam van het Zwolse Be Quick ’28 promoveert naar de Hoofdklasse. Dit ten koste van Berkel die gezien het gehele wedstrijdverloop technisch de betere ploeg was. Net als in het eerste duel was de ervaring en fysieke kracht van het nu door Sebastiaan Borgardijn gecoachte team de belangrijkste drijfveer voor dit succes. Een overwinning met het kleinst mogelijke verschil (1-0) door een doelpunt in de extra tijd van de eerste helft gescoord door Marjolein Jansen uit een vrije trap.

Het was beslist geen hoogstand duel wat het publiek voorgeschoteld kreeg. Een stevige bries met dreigende donkere wolken met wat felle regenbuien gaven nu ook niet bepaald het meest ideale beeld om een echte topper neer te zetten. Maar wel heel duidelijk het allesbeslissende duel tussen beide opponenten om slechts één plek in de zo fel begeerde Hoofdklasse. De wedstrijd van verleden week eindigde in een 1-1 gelijkspel met twee teams die zeker aan elkaar gewaagd waren. Ook nu een open duel met een duidelijk sterker startend Berkel. Silvia Boogaard kreeg al in de derde minuut de mogelijkheid om de score te openen maar de inzet ging voor haar langs de verkeerde kant van de paal over de achterlijn.

Bij Be Quick countervoetbal met de wind in de rug was het voor de verdedigsters van de ploeg van coach Cees Kruys alle zeilen bijzetten. Marjolein van de Bosch had kunnen profiteren maar haar projectiel werd door de wind opgelicht en verdween naar het bijveld. De druk is van de meiden uit Berkel met Michelle Arbman die op rechts ervan door mocht gaan maar haar inzet was zonder kracht en een prooi voor sluitpost Karin Luchies van de Zwolse formatie. In de 15e minuut een prima aanval van Melanie den Dulk via Silvia Boogaard die een fraaie voorzet gaf op de inkomende Michelle Arbman. De kopbal die volgde had niet de dynamiek om Luchies de gang naar het net te doen maken. Ook een steekpass van Lindy Hogedoorn op Melanie den Dulk was uitstekend en had een beter lot verdiend.

De thuisploeg had duidelijk moeite met het levendige spel van de meiden uit Lansingerland. Annelies Tuin, Kitty Oerbekke, Linda Hutten en Romy van den Heuvel moesten tot het uiterste gaan om erger te voorkomen. De aanvalsgolven waren goed opgezet via de vaak loepzuivere passes van Melanie Kruijs op Sandra Welles, Lindy Hogedoorn en Michelle Arbman.
Na zo’n 20 minuten spel werden de meiden tijdens een blessure behandeling toegesproken door gelegenheidscoach Sebastiaan Borgardijn die komend seizoen bij PEC Zwolle als assistent-coach aan de slag gaat. Er kwam een antwoord op de aanvallende speelwijze van Berkel met collectief spel vanuit de verdediging opgebouwd met meer fysieke inzet. Juist daar hadden de meiden van coach Cees Kruys heel duidelijk moeite mee. Dit gebeurde een week geleden ook al en ook toen kon geen opening worden geforceerd. Een sleutelrol voor Romy van den Heuvel die het middenveld bestierde en dit met veel inzet ten toon spreidde.

Veel overtreding werden gemaakt en shirtjes op rekbaarheid getest door het rood-witte team met iedere keer een Sebastiaan Borgardijn die uit de dug-out kwam en verhaal wilde halen bij scheidsrechter Sibo van der Laan uit Apeldoorn die met zijn assistenten Cahit Celen en Henk Zwakenberg een perfecte wedstrijd floot. Volkomen terecht ook dat de leidsman de trainer terugverwees naar zijn plek en geen commentaar meer wenste te horen.
Twee mogelijkheden kreeg Anouk Bourgonje van Be Quick maar ze mistte de rust en het overzicht. Te gehaast spel ook van Rianne Bos die diep was gegaan. De verdediging van Berkel met Lisa Wijnen, Annemieke van der Voort en Chantal van Wijk hadden in de 33e minuut geen problemen met de vrije trap van Annelies Tuin.
In de 37e minuut mocht Michelle Arbman van afstand het proberen maar de power ontbrak. Berkel kreeg het steeds moeilijker om in de wedstrijd te blijven domineren. Lindy Hogedoorn en Melanie den Dulk kregen mogelijkheden en ook Silvia Boogaard liet op rechts een heel fraai staaltje pure techniek zien maar faalde helaas in de afwerking.

In de 43e minuut een vrije trap van Marjolein Jansen die nog naast ging maar in de extra minuten van het eerste deel wederom een vrije trap van Marjolein Jansen. Het leer stuiterde nog vlak voor de doellijn in de verste hoek op en verdween pardoes in de touwen achter sluitpost Jennifer Gittling. 1-0 voor de thuisploeg op een wel heel erg goed gekozen strategisch moment.
In het tweede deel was het direct de thuisploeg die druk zette met een prima combinatie tussen Marjolein Jansen, Manon de Weerd en Rianne Bos. Ook Anouk Bourgonje kreeg de kans maar aanvoerster en sluitpost Jennifer Gittling greep goed in.

In de 57e minuut was het Anouk Bourgonje die had kunnen scoren en aan de andere kant werd Sandra Welles door Romy van den Heuvel tegen de grasmat gekegeld waarvoor ze terecht geel kreeg van leidsman Van der Laan. De spanning nam toe want vriend en vijand verwachtte met de wind in de rug een aanvallend Berkel te zien die onstuimig de aanval zou gaan zoeken. Berkel zette druk, dat wel maar de afwerking liet te wensen over. Maar ook de ervaring achterin bij de Zwolse brigade speelde Berkel parten en het hele kleine beetje geluk wat je zo af en toe nodig hebt ontbrak. Wel opbouwend helemaal verzorgd met Nadia Roukes die zich meer en meer met de aanval ging bemoeien. Ruimte kreeg de thuisploeg wel degelijk met een gevaarlijk vrije trap van Romy van den Heuvel op Kitty Oerbekke die het leer in de voeten schoof van Anouk Bourgonje die zelfs scoorde maar dit wel in buitenspel deed.

Kansen voor Michelle Arbman die alleen ervandoor ging en had moeten scoren. Ook aanvoerster Annelies Tuin kreeg volkomen terecht geel voorgeschoteld van de leidsman en wisselde Be Quick ’28. Rosalie Brink nam de plaats in van Anouk Bourgonje en die zorgde direct al voor gevaar met een supersnelle aanval. Bij Berkel ebde het geloof in eigen kunnen weg, ook nadat Melanie den Dulk in een wel moeilijke positie alleen op Luchies af mocht gaan. Maar tevens inzetten van Silvia Boogaard en Michelle Arbman waren zonder de echte Berkelse overtuiging terwijl Karin Luchies bij een aantal scrimmages in de doelmond prima werk deed.
Melanie den Dulk werd vervangen door Nadine Bier bij Berkel en die plaatste de bal een aantal keren goed in de doelmond. Het was billenknijpen voor de uiterst gespannen Annelies Tuin en Karin Luchies met als tegenpool de koele Kitty Oerbekke maar die meiden van Borgardijn hielden achterin de nul.

Winst voor Be Quick ’28 met het kleinst mogelijke verschil op een technisch beter spelend Berkel. De ploeg uit Lansingerland was niet opgewassen tegen het sterke collectieve optreden inclusief fysieke inzet die met name bij de oud eerste elftalspeelsters het verschil maakten in de twee wedstrijden. Een hoofdprijs voor Be Quick ’28 mede door de strategische invloeden van de coaches Marjolein Wildeman en Sebastiaan Borgardijn. Ook het derde team van de Zwolse club promoveerde naar de Eerste Klasse wat een unicum is in het vrouwenvoetbal. Groot feest in Zwolle en dat werd vol trots gevierd.

Berkel kreeg te weinig maar kon wel terugzien op een uitstekende seizoen met kwalitatief prestatievoetbal van hoog kaliber. Professioneel met opgeheven hoofden verlieten de teleurgestelde meiden van Cees Kruys en Rene van Wijk de arena in Zwolle. Het was het net niet maar wel met een ervaring rijker dat werkvoetbal en fysieke kracht vaak het verschil kan maken tussen winst en verlies. Daar waren Michelle Arbman, Melanie Kruijs en Sandra Welles het na afloop roerend over eens.
Filed under fotografie, journalistiek, voetbal · Tagged with Be Quick '28, Berkel, Berkel en Rodenrijs, Cees Kruys, Eerste Klasse, Hoofdklasse, Lansingerland, Marjolein Wildeman, Promotie Landelijk, Sebastiaan Borgardijn, vrouwenvoetbal, Zwolle