Jazeker, het donderde afgelopen dinsdagavond in Voorburg want de ambtenaren in koor wisten van niets. Een ‘onzinverhaal’ maar de vraag was of de constateringen nu wel dan niet een echte mythe waren. Het was zeker ook niet de eerste keer dat er communicatieproblemen waren vanuit de ambtenarij omtrent het Damplein. De vastgestelde staatssteun inclusief de correspondentie naar de Europese Commissie is daar een markant voorbeeld van.

Maar nee, het waren geen fabels. Verre van dit. Dit bleek wel toen een rayoncoördinator van woningbouwvereniging Wooninvest in detail de lijst opsomde van bellers. Geen verzinsels derhalve doch de keiharde realiteit die door zowel bewoners als huurders/eigenaren werden geuit. Moeders van kleine kinderen met buggies, ouderen die moeilijk ter been zijn en invaliden die zich ernstig zorgen maken omtrent de veiligheid in de onderaardse parkeergarage en de daarbij behorende bergingen onder het Damplein. Deze rayoncoördinator weet wel exact de problematiek te verwoorden.
Toegangen die niet te bereiken zijn waarbij veiligheid niet wordt gegarandeerd. Hangjeugd, inbraken en vernielingen, het werd terloops even op tafel gegooid. Wooninvest weet ervan. De klachten zijn genoteerd en onderkend waarbij veiligheid voor alles gaat, maar dat de ambtelijke molens erg traag malen, ja dat wisten we al. Daarom kan die veiligheid nog steeds niet worden gegarandeerd in de tweelaags parkeergarage onder het Damplein.
Maar de klagende bewoners van het Damplein op de hoogte houden van de ambtshalve vorderingen zou wellicht niet verkeerd zijn. Ook het afschuifsysteem van de gemeente valt niet in goede aarde omdat alle verantwoordelijkheid door haar wordt afgewezen. Een vastgoedbeheerder heeft de garage en de portieken onder haar hoede maar blijft op de vlakte en daarmee is de cirkel rond. Dat de klachtenafhandeling anders moet gaan voor dit miljoenencomplex is ook bij Wooninvest inmiddels duidelijk.

Het paradepaardje van de gemeente Leidschendam Voorburg behelst een uiterst ingewikkelde constructie. Meerdere partijen dienen hun verantwoordelijkheid te nemen. Dat er wordt gehandeld in drugs en de hangjeugd dit domein in avond en nacht beheerst is sinds de opening van één jaar geleden een feit. Schoonmaak van portieken en parkeergarage heeft sinds februari van dit jaar niet meer plaatsgevonden. Sommige bewoners ondernemen nu zelf actie terwijl nota bene een niet onaanzienlijk bedrag als servicekosten per maand wordt geïnd. De kopers van de luxueuze appartementen betalen dit via de Vereniging van Eigenaren. Probleem is echter de behoorlijke leegstand van dit onderdeel van het Damcentrum project.
De slotenmaker zou vrijdagmiddag de vele beschadigde deuren weer voorzien van  het nodige hang-en sluitwerk en herstelwerkzaamheden uitvoeren maar deze kwam niet opdagen. Voor wat betreft de deur naar het afgesloten deel van de parkeergarage moet een nieuwe constructie gemaakt worden. Geld lijkt daarvoor vrij gemaakt te moeten worden.

Veiligheid en openbare orde zou normaal gesproken een gemeentelijke aangelegenheid zijn maar met de constructie van diverse ondernemingen die onder het Damplein verantwoordelijkheid dragen, raakt iedereen het spoor bijster. Naïviteit bij de bestuurders en communicatieproblemen onderling. Het zo prestigieuze Damplein verpaupert in rap tempo. De dure appartementencomplexen lopen bijkans sterk in waarde terug doordat geen der partijen verantwoordelijkheid neemt. Maandag is er een overleg gepland tussen alle direct betrokkenen waarbij op de agenda staat dat gelden vrijgemaakt moeten worden, die ten gunste van de openbare veiligheid, ordehandhaving, het afgesloten deel van de parkeergarage en vooral de schoonmaak dienen te komen voor het onderaardse gebeuren van dit complex.
Vooralsnog blijft het afwachten maar één ding is wel zeker, het is geen fabel over het Damplein te Leidschendam maar pure realiteit. En daar zou ook de gemeente Leidschendam Voorburg op gepaste wijze mee om dienen te gaan om iets dichter en meer betrokken met de bewoners om te kunnen gaan.

Een onbehaaglijk gevoel maakt zich meester als in de avond of nacht de auto wordt geparkeerd. Als vrouw alleen voel je je al helemaal niet veilig. Hangjeugd is aanwezig en het stinkt in de portieken van het immense complex wat voor een aanzienlijk deel leeg staat. Vuil, erg veel vuil, peuken en uitwerpselen zijn gemeengoed in dit statige complex dat het paradepaardje van de gemeente moest worden. Deuren worden opengebroken wat vrij toegang geeft tot de ruimten onder de diverse appartementen complexen.

Bewoners willen nu zelf in de avond en nacht met honden gaan patrouilleren omdat de lokale overheid in hun visie te weinig doet om die veiligheid te garanderen. Daarnaast maken met regelmaat de bewoners gedeelten schoon en verwijderen de peuken. Na een klacht is gisteren opnieuw actie door politie ondernomen. Via de vele uitgangen die het complex rijk is zijn mogelijke wetsovertreders de dans ontsprongen.
Ook vandaag werd geconstateerd dat de brandbeveiligingsapparatuur beschadigd is.

De parkeergarage is dan ‘s-nachts weliswaar gesloten voor niet pashouders maar via het trappenhuis zijn de parkeerplatforms eenvoudig te bereiken en de jeugd heeft daardoor vrij spel. Geen beveiligingscamera’s, die overigens wel waren voorzien, en ook al geen noodknoppen voor eventuele calamiteiten. Een signaal van een cel van een mobiele aanbieder is ook niet aan de orde. Een onveilige en ongewenste situatie in dit prestigieuze complex waar snel een oplossing voor dient te komen.