In de 13e minuut kwam SVS op een verdiende voorsprong. Verkeerd uitverdedigen ging hieraan vooraf en Dounia el Biar schoot koelbloedig met een droge knal het leer in de touwen.
WVC kwam goed terug en kreeg een uitgelezen mogelijkheid via Madieke Zaad. Sluitpost Daphne Prins zat daar nog goed tussen. Maar in de 34e minuut kwam volkomen terecht thuisploeg WVC langszij. Doelpuntenmaakster was Merel van den Eshof die koelbloedig scoorde en de partijen in balans bracht.

In de tweede helft een gelijk opgaande partij voetbal. SVS de beste mogelijkheden maar te slordig in de afwerking. WVC scoorde in de 68e minuut via een doelpunt van Madieke Zaad. Door deze winst bekeren de meiden van coach Eric van der Krans verder in het KNVB-Districtstoernooi.

Een aantal beelden van dit Districtsbeker duel ziet u hier.

SVS de gevaarlijkste ploeg die in feite een aantal mogelijkheden onbenut liet waaronder een elf meter trap. 
Bij de rust was het 1-0 voor SVS door een doelpunt van Sabrina Pocorni. Na de thee bracht Zoé van Wijngaarden de balans in evenwicht maar Sabrina Pocorni mocht weer eens moederziel gaan slalommen en passeerde in haar eentje de gehele Welpenfamilie. Scoorde op werkelijk schitterende wijze de 2-1 voor SVS. 
Het venijn zat echter in de staart van dit sportieve duel en de druk van de Witte Welpen werd opgevoerd. Verdedigster Puck Meinsma velde het vonnis door eerst een terecht gegeven strafschop achter sluitpost Daphne Prins in de touwen te jassen om vervolgens één minuut later een foutief weggewerkte bal ook weer in het net te kegelen. 
SVS had geschiedenis kunnen schrijven om de eerste periodetitel in de wacht te slepen. Maar helaas duurde de wedstrijd onder leiding van de prima fluitende Yuri Nikerk uit Zoetermeer voor Sport Vereniging Schollevaar net vijf minuten te lang.



Eén minuut stilte ter nagedachtenis van Nol Croese die iedere week trouw de Witte Welpen op video vastlegde. Daarna brak het spektakel los en Croese zou het niet anders gewild hebben. Een technisch beter spelend Telstar liet zich toch een aantal keren goed verassen. In de vierde minuut was het Anouk Angkotta die door de vijandelijke linies was gebroken maar haar inzet had echter geen kracht. Ook een sterk spelende Marcela Cabrera had snode plannen maar aan de andere kant ook schoonheidsfoutjes in de verdediging van SVS. Carli Luntz had moeten scoren maar haar inzet kwam tegen de staander. Na een kwartier spel hadden de Witte Welpen de basis van het spel wel in handen maar het oogde allemaal te vrijblijvend en nonchalant. Kansen voor Sanne van der Velde en opnieuw Carli Luntz.

Doelvrouwe Daphne Prins kwam een aantal keren prima in actie om met succes het leer te onderscheppen. Ook bij een actie van Romy Scherpenzeel was Prins de grote sta in de weg en bij een prima genomen vrije trap van aanvoerster Lisa Kremers. De jonge brigade van Telstar voerde de druk op en had het middenveld stevig in handen. Maar toch die slimme en snelle Anouk Angkotta kwam voorbij Amber Wuring. Had vrij spel maar haar inzet trof geen doel. Ook Sabrina Pocorni kreeg zo’n onvervalste mogelijkheid de score te openen voor SVS. De verdediging van de thuisploeg met Linda Los, Kim Smit, Robien Lasina en Felicia Roodbol hadden hun handen vol aan Romy Scherpenzeel, Lotte Hopman en Jaimy Gouweleeuw die de aanvalsgolven prima verdeelde. Myrthe Bosschieter werd onderuit gelopen maar eveneens de vrije trap van Lotte Hopman leverde niet het gewenste resultaat op.

Hetzelfde voor Zoé van Wijngaarden die in de 22e minuut wel een uitstekende mogelijkheid kreeg. Maar het veldoverwicht werd niet omgezet in een doelpunt. 
Een periode van pressievoetbal brak aan en de meiden van coach Arry Willemsen stonden zwaar onder druk. In de 35e minuut het oppakken van de terugspeelbal door Daphne Prins en volkomen juist een indirecte vrije trap op slechts zes meter afstand van de doellijn. Aanvoerster Lisa Kremers schoot het leer ongecontroleerd voorlangs.

In de 34e minuut kwam SVS brutaal op voorsprong. Een verre uittrap van Daphne Prins kwam bij Sabrina Pocorni. Die mocht doorlopen en scoorde beheerst de 1-0 voor de thuisploeg.
 Eén minuut later opnieuw die snelle behendige Pocorni die dit keer onderuit werd gehaald in de zestien. Sabrina Pocorni nam zelf de toegekende strafschop maar schoot het leer naast. Vette pech voor SVS en de meiden van coach Gerard Timmers even van slag waarbij Anouk Angkotte opnieuw een mogelijkheid kreeg de score te verdubbelen. Maar de allerbeste mogelijkheid was wel voor Zoé van Wijngaarden in de 43e minuut maar ook deze inzet trof geen doel.

Na de pauze opnieuw Sport Vereniging Schollevaar die zeker en vast meer wilde. Felicia Farhad Sedighi op links gevaarlijk maar haar inzet ging rakelings naast het doel van sluitpost Kelly Steen.
In de 50e minuut kwamen de Jonge Witte Welpen langszij. Een aanval via rechts met goed spel van Carli Luntz met een messcherpe pass op de inkomende Zoé van Wijngaarden die geen fout maakte en de gelijkmaker scoorde.
Druk van Romy van Scherpenzeel, Puck Meinsma en Lotte Hopman maar de counterattacks van SVS waren uiterst bedreigend.

In de 60e minuut werd op de rand van de zestien Pocorni onderuit gehaald en de daaropvolgende vrije trap van Linda Los spatte met kletterend geweld uiteen op de kruising.
In de 63e minuut dan toch weer die dekselse Sabrina Pocorni. Een schitterende actie op rechts en Pocorni passeerde alle achterhoede speelsters twee keer. Die meiden kregen geen vat op de slalommende aanvalster die prima het leer in de touwen achter Kelly Steen schoot.

Alles wat blauw wit was blij met dit fraaie doelpunt maar het spel ging verder en aan de andere kant schoot Lotte Hopman een vrije trap net naast.
De scherpte ontbrak bij de ploeg van coach Gerard Timmers om de wedstrijd naar hun hand te zetten. Linda Los liep tegen geel op en later zou Los nog eens geel krijgen om vervolgens met rood het veld te verlaten.

In de 87e minuut een doelpunt van Puck Meinsma maar leidsman Yuri Nikerk had al gefloten voor een overtreding in de zestien. Strafschop de enige juiste beslissing en Puck Meinsma maakte opnieuw geen fout en schoot het leer voor de gelijkmakende treffer in het net.
Slechts één minuut later was het opnieuw Puck Meinsma die het verkeerd uitverdedigen genadeloos afstrafte en de bal in de verre hoek achter Prins schoot.  3-2 op het scorebord en alle dromen bij de meiden van SVS waren op de warme dag in november vervlogen alhoewel Nicky Smid in de allerlaatste minuut toch nog wel een beste mogelijkheid kreeg.

De druiven waren wel heel erg zuur voor de meiden en de technische staf van SVS. Zo dicht bij het succes en uiteindelijk niets in handen. Zwaar aangeslagen verlieten de meiden van Arry Willemsen en Murat Karaulu de arena. Ze waren er wel heel erg dichtbij.
Coach Arry Willemsen was teveel aangeslagen om de wedstrijd de revue te laten passeren. Het was als een mokerslag om in de laatste paar minuten van de wedstrijd het periodekampioenschap door je vingers te zien glippen.

Bij de Jonge Witte Welpen natuurlijk vet cool de nummer twee Puck Meinsma die twee heerlijke doelpunten maakte en het vonnis uitvoerde. Coach Gerard Timmers was tevreden met het resultaat maar er was wel degelijk voer voor een nabespreking met de groep. Technisch gezien creëerden zijn meiden een behoorlijk veldoverwicht maar de voorwaartsen maakte geen gebruik van de vele kansen die zijn ploeg kreeg. Een weerzien ook tussen Telstar’s technisch manager Hans de Winter en zijn pupil Marcela Cabrera die nu bij SVS furore maakt. Met dit resultaat kwam de eerste periodetitel in de Eerste Klasse A nu in handen van ADO Den Haag.

Meer beelden van SVS tegen Jong Telstar ziet u hier.

In een aantrekkelijk duel werd er royaal op los gescoord maar Jodan Boys werd zeker niet van de mat gespeeld. Creëerde meer dan voldoende mogelijkheden maar de eenheid en overleg was er even niet. Het team van de coaches Bert van der Kaa en Theo Suurland kampte ook met teveel blessures. Dit in tegenstelling met het team van coach Arry Willemsen die alleen Sabrina Pocorni thuis moest laten. Jodan Boys had gedurende een lange periode het beste van het spel. Maar door een tactische wijziging toe te passen kregen de blauw-witten het middenveld in handen. De meiden uit Capelle aan den IJssel trokken collectief het spel naar zich toe en speelden met flair en overtuiging.

SVS kwam heel goed uit de startblokken. In de derde minuut prijkte de 0-1 al op het scorebord. Een fraaie actie van Dounia el Biyar die het leer inbracht die vervolgens door sluitpost Beau Suurland werd weggewerkt. Maar aanvoerster Anouk Angkotta wist via een listige sliding het leer te bemachtigen en haalde vol uit om de 0-1 te scoren.

Jodan Boys zat zeker niet bij de pakken neer en trok het spel naar zich toe. Berni van der Lecq en Kari van den Berg kregen mogelijkheden om de Goudse ploeg op gelijke hoogte te brengen. Goed, snel en attractief voetbal trouwens met een super actieve Margreth Visser die het spel bij Jodan Boys perfect verdeelde. Kreeg ook veel ruimte en profiteerde daarvan ook optimaal. Alleen de doelpunten vielen niet. Sluitpost Shirley Kops van SVS moest wel een aantal keren gestrekt haar kwaliteiten bewijzen en behoedde haar team voor de gelijkmaker. Ingrid Brokke was er dichtbij maar ook Rebecca Anker die een vrije trap net over schoot.

SVS kwam slechts sporadisch in het spel voor met in de 28e minuut een aanval van Dounia el Biyar. De druk kwam van Jodan Boys en de vraag was alleen wanneer Sabriye Karaulu, Milou Hoefsloot en Zerina van Vugt met Shirley Kops zou gaan capituleren.
Scherpe hoekschoppen en Lisa Stigter met fraaie kopballen net naast. Berni van der Lecq en Margreth Visser met de klink klare doelpogingen maar die dekselse en in een fraaie outfit spelende Kops hield de nul.

Na 30 minuten spel tactische aanpassingen van strateeg Arry Willemsen van SVS die achteraf goud waard was. Een driftige discussie met kompaan Murat Karaulu ging hieraan vooraf vanwege het simpele feit dat het blauw-witte team het onderspit leek te gaan delven. Een gouden greep voor een vel cool resultaat maar dat zou pas achteraf blijken. De linies functioneerden weer en het was direct prijs in de 34e minuut. Tegen de spelverhouding maar wel een schitterend doelpunt van de geboren linkspoot Debbie Wetzel. Wetzel scoorde vanuit een onmogelijke hoek met rechts en bovendien met een fraaie lob die vriend en vijand verbaasde. Het leer zeilde over iedereen heen en belandde in de uiterste hoek. Deze koelbloedige actie bracht de 0-2 op het scorebord.

Vreugde bij de speelsters want in de voorgaande 30 minuten had niemand nog hun geld ingezet voor dit SVS. Na afloop vertelde Debbie Wetzel dat deze actie heel bewust werd ingezet. Maar niemand mag echter weten dat ze in feite tweebenig is.
Een beter combinerend SVS die met snel en slim spel het spel geheel naar zich toe trok. Op slag van rust werd het 0-3 in het voordeel van de ploeg uit Capelle aan den IJssel. Een fraaie splijtende crosspass van Dounia el Biyar bereikte Elsa Pinto die geen fout maakte en afdrukte.

Na de thee was het Jodan Boys die ten strijde trok. De ploeg van Theo Suurland wilde geen genoegen nemen met dit resultaat en zocht de aanval. Maar het greintje geluk ontbrak in de afwerking. Berni van der Lecq kreeg net als Magreth Visser mogelijkheden maar hun inzetten werden gekeerd door Shirley Kops.

Aan de andere kant mocht Felicia Farhad Sedighi op avontuur maar ook daar bracht sluitpost Beau Suurland redding. Ook Elsa Pinto speelde op rechts zich een aantal keren prima vrij.
In de 59e minuut maakte Dounia el Biyar aan alle onzekerheid een einde en schoot de 0-4 achter de op het verkeerde been staande Beau Suurland.

Jodan Boys bleef de aanval zoeken maar de overtuiging ebde zienderogen weg. Kansen opnieuw voor Magreth Visser en Van der Lecq maar het was Priscilla Been van SVS die echter aan de andere kant wel het net wist te vinden en simpel en gedreven de 0-5 liet aantekenen. Het zou nog erger worden voor het moedig strijdende Jodan Boys. Een hoekschop van Dounia el Biyar werd in de 76e minuut door Berni van der Lecq achter Suurland in het eigen doel gewerkt. Dit betekende de 0-6 en in de 84e minuut bepaalde Samantha Cornet voor Sport Vereniging Schollevaar de eindstand op 0-7. In de resterende minuten was het de bij SVS ingevallen sluitpost Daphne Prins die nog een aantal keren redding moest bieden om de nul te houden.

Een fraaie zevenklapper voor SVS na een gouden tactische omzetting. Jodan Boys bleef de aanval zoeken, kreeg mogelijkheden maar had het geluk absoluut niet mee tegen een opportuun spelend SVS. Aanvoerster Anouk Angkotta van SVS was zoals altijd duidelijk in haar perfecte analyses en was van mening dat het hele team op basis van karakter en doorzettingsvermogen een groot compliment verdiende. Ook de technische staf werd niet onvermeld gelaten en verdiende in haar ogen ook een grote pluim. ‘We moeten hard blijven werken om juist als één hecht team voor het resultaat te gaan. In Gouda gingen we collectief als eenheid voor goud en dit op zich is al een mijlpaal maar we zijn er zeker nog niet’, aldus de aanvoerster van SVS die op wilskracht het openingsdoelpunt voor haar rekening nam.
Juist die eenheid en overtuiging ontbrak dit keer bij Jodan Boys maar het spel was zeker niet onverdienstelijk.

Meer beelden van Jodan Boys tegen SVS ziet u hier.

In de 25e minuut deed Molleman dit vanuit een onmogelijke positie nog eens en schoot de bal hoog in de verste hoek. 1-3 op het scorebord en de wedstrijd was gespeeld. De kopjes gingen hangen bij de speelsters van de thuisploeg en geen beleving in het zo mooie spelletje voetbal te bekennen.
In het tweede deel een controlerende Amsterdamse ploeg maar het spel was gespeeld. Het spelpeil daalde aanzienlijk en de spanning helemaal weg. Kansen waren er over en weer maar gescoord werd er niet. Thuisploeg SVS kwam duidelijk te kort tegen de oppermachtige Drieburg bewoonsters uit Amsterdam. De coaches Marco Zwaal en Murat Karaulu van de thuisploeg waren aangeslagen. Tactische omzettingen en juiste opmerkingen van de zijkant werden in het veld niet opgepikt. Daarin hadden deze twee sympathieke coaches zeker een punt. Coach Carola van der Laan van Wartburgia was uiterst tevreden en voldaan maar wel realistisch voor de finale komende zaterdag in Amsterdam. ’De bal is immers rond’, is natuurlijk een onmiskenbare hoofdstedelijke nuchterheid.
De wedstrijd stond onder uitstekende leiding van Mohammed Laraj uit Schiedam die met zijn assistenten Dekkers en Koswal er echt zin in hadden. Stond dicht op de acties en af en toe een vermanende opmerking in een sportieve strijd zonder kaarten. En dat alleen al is een kunst op zich.

Het was in die beginfase éénrichtingsverkeer op Sportpark Schenkel bij SVS tegen Wartburgia. Het was Dolly van der Voort die leiding gaf en zich overal liet zien. Met Katrin Fleischer op rechts en Shannon Molleman op links werd direct druk gezet. In het centrum aanvoerster Arsida van Velzen en die meiden wilden uitsluitend en alleen aanvallen. De verdedigsters Roxanne Kamminga, Sabriye Karaulu, Shawni Latuheru met sluitpost Shirley Kops stonden zwaar onder druk wat resulteerde in een eerste doelpunt voor de Amsterdamse ploeg. Een hoekschop van Dolly van der Voort werd prima ingebracht op de inkomende en geheel vrijstaande Leonoor van Nieuwenhuijzen. Die had geen enkele moeite het leer hoog in het dak van het net te schieten en de 1-0 al in de derde minuut een feit.

Zichtbaar in haar nopjes met een brede lach van een uiterst zelfverzekerde Drieburg verdedigster die zo maar over het hoofd werd gezien door de thuisploeg. De scherpe Amsterdamse hoekschoppen waren uiterst gevaarlijk en Shirley Kops deed uitstekend werk onder de lat. Behoede het team van de coaches Murat Karaulu en Marco Zwaal op dat moment al voor een grotere achterstand. Ook Guusje Vrijbloed kwam een aantal keren gevaarlijk op met Annika Olthof en Winke Harlaar met snode aanvalsplannen.
De organisatie achterin bij de thuisploeg was niet optimaal. Natuurlijk blessures met Milou Hoefsloot die verbeten in de dug-out de wedstrijd volgde. Omzettingen noodzakelijk maar het pakte verkeerd uit want veel ruimte werd weggeven waarbij het middenveld niet mee zakte met de speelsters in Amsterdamse dienst.
Uiteraard zegt dit ook iets over Wartburgia die gretig met flair en doelbewust de aanval koos. De ervaring die meespeelde bij Leonoor van Nieuwenhuijzen die met regelmaat de snelle behendige Shannon Molleman diep stuurde. Een prima openingsfase met veel spanning en goed spel.

Sport Vereniging Schollevaar stond als aan de grond genageld en kon geen kant uit. Maar in de elfde minuut de eerste aanval van de meiden van Marco Zwaal. Met Edith de Glint en Dounia el Biyar aan de basis die Sabrina Pocorni wegstuurde en heel schitterend op haar eigen manier langs de verdedigsters Veerle Kilsdonk en Leonoor van Nieuwenhuijzen slalomde. Om vervolgens aan de andere kant van het doel pas de bal achter Charlotte Postma in het net te schieten. Een gelijke stand en dat zou wat gaan beloven. Het was slechts van korte duur want niemand minder dan Shannon Molleman schoot met een droge knal in de 14e minuut de 1-2 achter Shirley Kops in de touwen.

De thuisploeg trok het spel naar zich toe en Sabrina Pocorni en Anouk Angkotta kregen wel degelijk enkele kansen maar de beleving en het geloof in eigen kunnen was er niet. Aan de andere kant bij de Amsterdamsen was juist die spirit er wel met Molleman als deksels duiveltje die heel veel ruimte kreeg en zomaar had kunnen scoren.
Maar Molleman liet pas in de 25e minuut zien waar ze toe in staat is in de nabijheid van de hoekvlag. Een paar simpel ogende bewegingen en met een schitterende curve de bal over alles heen in de uiterste hoek hoog in het net te schieten. 1-3 op het scorebord en dit al vroeg in de wedstrijd.

SVS kreeg geen grip op de snelle aanvalsters en hoe coach Murat Karaulu ook de juiste aanwijzingen op een presenteerblaadje aanreikte, zijn meiden pikten het niet op.
Dolly van der Voort was met een vrije trap gevaarlijk en Katrin Fleischer kreeg een mogelijkheid en aan de andere kant weer twee kansen met Sabrina Pocorni. De wedstrijd was gespeeld en de Amsterdamse ploeg nam gas terug.

Na de thee zakte het wedstrijd peil naar een zomeravondje spelletje. De strijd was in feite gestreden in het eerste half uur en Wartburgia controleerde. Duiveltje Shannon Molleman was een aantal keren er dichtbij maar ook Liz-Anne Yaw en Felicia Farhad Sedighi met natuurlijk Sabrina Pocorni waren voor het doel van Charlotte Postma te vinden maar konden niet afdrukken. Wissels kwamen in het veld maar de stand werd er niet door gewijzigd.

Met een 3-1 voorsprong voor Wartburgia komende zaterdag de finale in Amsterdam. Dan weten we wie het komende seizoen in de Eerste Klasse voor vrouwen uitkomt.
Het geplaagde SVS wat in de competitie op de 5e plek eindigde maar in de laatste fase wat strafpunten kreeg waardoor het zomaar nacompetitie moest spelen. Murat Karaulu was ook na afloop heel duidelijk. ‘De strijd was niet vandaag verloren maar in de laatste fase van de competitie’. Dat draai je alleen niet meer terug en vooruitkijken naar de allerlaatste strohalm het motto.  Carola van der Laan van Wartburgia was vier weken geleden met haar eerste team al kampioen geworden van de Hoofdklasse zaterdag en ziet promotie van het tweede elftal als ultieme bekroning voor de geleverde inspanningen van haar meiden.
Zoals gezegd is de ontknoping op Drieburg in Amsterdam en laten we hopen dat er dan 90 minuten strijd te zien is dan het schamele half uurtje in Capelle aan den IJssel.

Meer beelden van dit duel tussen SVS en Wartburgia zijn hier te zien.

Dit was tevens de ruststand en het wachten was op de gelijkmaker van Blauw Geel ’55. Die kwam niet en zoals in onbeschreven voetbalwetten vermeld staat valt dan altijd het doelpunt aan de andere kant. Ook nu met een fraaie actie van Liz-Anne Yaw die Sabrina Pocorni wegstuurde en door de hele achterhoede mocht slalommen en de 2-0 in de touwen schoot.

Blauw Geel ’55 kreeg ook daarna nog veel mogelijkheden om de aansluitingstreffer te scoren maar de rek was eruit. De wedstrijd stond onder leiding van scheidsrechter Ruben Pollé uit Schoonhoven die werd geassisteerd door Herman Schippers en Gilbert Zoutewelle. Het arbitrale trio kon terugzien op een uitstekend verlopen duel waarin het leidinggeven en samenwerken van grote klasse was.

Winst voor SVS dat wel wist te scoren en in de volgende ronde Wartburgia gaat treffen in een thuis- en uitduel om uit te maken wie in de Eerste Klasse gaat spelen het komende seizoen.

Teammanager Erwin Driessen van de club uit Ede legde perfect de situatie uit. Blauw Geel ’55 eindigde op een dikverdiende tweede plek achter kampioen Delta Sports ‘95 in de Tweede Klasse A Vrouwen en pakte heel mooi de derde periode titel. De beide teams van SVS en Blauw Geel ‘55 waren uitstekend tegen elkaar opgewassen maar op Sportpark Schenkel in Capelle aan den IJssel moest een winnaar komen. Erwin Driessen wilde met zijn meiden heel graag de volgende ronde bereiken maar wist als geen ander dat het moeilijk zou worden na het 2-2 gelijkspel in Ede. Ook de coaches Raymond van Elswijk en Murat Karaulu van thuisploeg SVS wilden graag winnen en een open maar bovenal levendige strijd viel het publiek ten deel. Aanvallen het motto en geen tactische beslommeringen. In de eerste aanval al een mogelijkheid voor Michelle van Steekelenburg voor de ploeg uit Ede maar direct daarop de eerste aanval van thuisploeg SVS.

Een beoordelingsfoutje in het centrum van de Edense verdediging bracht zomaar Sabrina Pocorni aan de bal die het leer snel breed legde op de inkomende Edith de Glint die in de tweede minuut doelvrouwe Mariet Korteweg al passeerde. Een vroege 1-0 voorsprong voor de Sport Vereniging Schollevaar die voor wat betreft de stand op rozen zou moeten zitten maar de organisatie van het spel kwam van lieverlee helemaal in handen van Blauw Geel. Lieke Vlaar, Patricia de Vrij met Eva van Veldhuisen zorgden voor aanvalsgolven waarmee de achterhoede van SVS toch de nodige moeite had. Doelvrouwe Shirley Kops kwam een aantal keren goed weg en redde fraai met flitsende reacties. Sanderina Kuipers kreeg de mogelijkheid om de bal zomaar in het lege doel te schieten maar schoot in de haast naast. Daar kwam SVS heel goed weg en de druk werd gezet door het Blauw Geel van coach Corrie van den Dikkenberg. Een inbreng van Lisanne Hardeman werd door verdedigster Milou Hoefsloot nog net hoekschop verwerkt maar de toon werd gezet door de Edense meiden die dolgraag de gelijkmaker wilden scoren. Een vrije trap van Fleur van Olst zorgde voor gevaar en ook Jeanet Veldsema kreeg in de 18e minuut een hele beste mogelijkheid om de beide ploegen op gelijke hoogte te brengen.

Coach Murat Karaulu gaf de juiste aanwijzingen langs de zijkant maar zijn meiden pikten het niet op. Het gevolg was dat het middenveld en de organisatie in handen kwam van Blauw Geel waarbij iedereen het idee kreeg dat de gelijkmaker slecht een kwestie van minuten zou gaan worden.
Zelfs Kimberley Kwaak schoof met regelmaat in en Patricia de Vrij kreeg een beste mogelijkheid. Ook Asha Vermeulen mocht zo af en toe mee ten aanval en zorgde voor gevaar met een aantal fraaie passes. Het leverde echter niet het gewenste resultaat op waardoor gas teruggenomen werd en SVS weer in het spel voorkwam. Dounia el Biyar mocht maar liep zich vast en Felicia Farhad Sedighi zorgde voor het verdeelwerk voor de voorwaartsen van de thuisploeg. Maar ook sluitpost Mariet Korteweg greep een aantal keren heel goed in. In de 33e minuut weer zo’n loeiharde schuiver van Patricia de Vrij na wat duw en trekwerk van Eva van Veldhuisen en Sabrina Pocorni. In de 34e minuut de eerste wissel aan SVS kant. Anouk Angkotta kwam in het veld voor de geblesseerde Dounia el Biyar.

De beste mogelijkheden waren voor de meiden uit Ede die met Patricia de Vrij druk zette op de vesting maar geen bres kon slaan. De Vrij kreeg veel mogelijkheden maar Milou Hoefsloot, Felica Roodbol, Roxanne Kamminga en Debbie Wetzel lieten weinig ruimte over voor het echte gevaar. De laatste minuten van het eerste deel waren weer voor SVS die heel duidelijk de kansen rook met Liz-Anne Yaw die Edit de Glint in stelling bracht die had moeten scoren.

Na de thee eenzelfde spelbeeld met een sterk collectief spelend Blauw Geel waarbij tot aan de zestien alles op rolletjes leek te lopen. Maar dan die laatste meters. Aanwijzingen van de zijkant van coach Connie van den Dikkenberg en het wachten was op de gelijkmaker. SVS coach Murat Karaulu stond erbij met een gelaatsuitdrukking op onweer. Hoofdschuddend moest hij met de vele toeschouwers toezien dat de wedstrijd zeker en vast nog niet gespeeld was. Asha Vermeulen, Lisanne Hardeman en een minuut later Patricia de Vrij kregen echter het leer niet in de touwen. Natuurlijk prima werk van de zwaar onder druk staande verdedigsters Roxanne Kamminga, Sabriye Karaulu, Debbie Wetzel en Felicia Roodbol. Wissel in het team uit Capelle aan den IJssel met de inbreng van Shawni Latuheru voor Roodbol die trachtte het evenwicht op het middenveld met Liz-Anne Yaw en Anouk Angkotta te herstellen. Dat lukte in zekere zin wel want Sabrina Pocorni werd op rechts weggestuurd en met een loepzuivere voorzet kwam de bal bij Edith de Glint die de wedstrijd in het slot had kunnen laten vallen maar echter de hoogte op zocht.

Een publiekswissel bij Blauw Geel voor de afscheidnemende Lieke Vlaar die nog vaak woelend wakker zal gaan worden op een kussensloop met afdruk van haar medespeelsters die haar na de wedstrijd feestelijk werd overhandigd. Vlaar werd vervangen door Priscilla Seves. In de 55e minuut twee mogelijkheden voor Blauw Geel. Een vrije trap met Lisanne Hardeman die rakelings over de deklat zeilde en Eva van Veldhuisen die nu echt had moeten afdrukken maar een uitstekende leerling van Raymond van Elleswijk tegenover haar kreeg die alle ballen perfect pareerde en de nul als heilig bestempelde. Geen doorkomen aan en hieruit putte SVS de kracht om toch wat collectiever te gaan opereren.

De lessen die men kreeg in het afgelopen seizoen kreeg in de Eerste Klasse gaven wel aan dat er het middenveld veroverd zou moeten worden alvorens de aanval te zoeken. Maar in de 56e minuut een handsbal net op de rand van de zestien die door Patricia de Vrij werd genomen. Spanning alom want zou het dan wel uit stilstaande momenten gebeuren. Ook van deze mogelijkheid maakten de aanvalsters van Blauw Geel geen gebruik.
In de 64e minuut maakte thuisploeg SVS aan alle onzekerheid een einde om keihard toe te slaan. De prima spelende Liz-Anne Yaw met een simpele steekpass op Sabrina Pocorni die zomaar freeweelend door de verdediging mocht slalommen en de bal op de lijn pas raak schoot. Een schitterende actie die werd bekroond met een fraai doelpunt en belangrijker was de 2-0 op het scorebord.

Kleur op het gezicht van coach Murat Karaulu en stilte in het kamp van Connie van den Dikkenberg en Erwin Driessen. Nog een aantal mogelijkheden volgde voor de thuisploeg en ook Priscilla Seves kreeg aan Blauw Geel kant mogelijkheden maar het geloof in eigen kunnen om toch die dekselse Kops te laten capituleren was net een brug te ver. Kansen over een weer met Edith de Glint aan SVS kant die in feite een hele beste kreeg maar het gevaar zat bij Jeanet Veldsema en aanvoerster Eva van Veldhuisen aan Blauw Geel kant. Wissels bij de teams werden nog ingebracht en Elise Gerritsen kwam bij Blauw Geel in het veld en Ignarda Pieternella bij de thuisploeg SVS maar er veranderende niets in het eindresultaat.

Het was Blauw Geel wat het spel maakte met een goed draaiend middenveld maar niet tot scoren kon komen en een slim acterend SVS dat wel gebruik maakte van kleine mogelijkheden die men kreeg. Het was Anouk Angkotta van SVS die het in feite perfect samenvatte en een beeld schetste tussen Benfica en Chelsea waarbij het niet altijd zo is dat de beste ploeg de punten pakt. Zeker in een knock-out fase.
Blauw Geel kon terecht met opgeheven hoofden de arena verlaten alhoewel de club graag verder had willen gaan om Eerste Klasse voetbal te bereiken. Maar wist ook dat je daarvoor wel moet scoren om doelen te bereiken en dat nu deed SVS met verve.
De ploeg van Murat Karaulu heeft zeker meer individuele klasse in huis en weet als geen andere het klappen van de zweep in de Eerste Klasse. SVS een ronde verder en het Amsterdamse Wartburgia de volgende tegenstander. De hoofdmacht van de Drieburg bewoonsters promoveerde naar de Topklasse en ziet ook dolgraag het tweede team in de Eerste Klasse spelen. Het zullen pittige wedstrijden worden maar eerst werd bij SVS nog lang nagetafeld over deze 2-0 overwinning tegen Blauw Geel ’55.

Van de altijd aanwezige en enthousiaste spring in het veld is nu weinig meer over. Ze is even uit het veld geslagen en dit letterlijk en figuurlijk. Denkend aan de extreme pijn van het moment maar gelukkig komt gaandeweg de gezonde blos en glimlach weer op de wangen van de sportieve jonge dame van Sport Vereniging Schollevaar uit Capelle aan den IJssel. In de wedstrijd op Sportpark Schenkel tegen Hoofdklasser RVVH uit Ridderkerk gebeurde het. Een duel in het kader van de Voetbal Rotterdam Cup, die trouwens werd gewonnen door de Hercules vrouwen.

Halverwege de tweede helft werd de onfortuinlijke spits Ashley van Elswijk in een sliding met twee benen geblokt. Haar lichaam viel om maar de linkerenkel had geen enkele kans. Die enkel bleef staan in het blok van twee andere schoenen en de knappende tik was duidelijk hoorbaar. Ashley kon niet meer staan op de enkel en de pijn was hevig. Wat iedereen al vermoedde werd bewaarheid, alhoewel eerst laat die avond nog een foto werd gemaakt in het ziekenhuis. Een scheur was de eerste diagnose en gips om de enkel met twee hulpbenen. Na een week vond de eerste controle plaats in het Sint Franciscus Gasthuis in Rotterdam waar de breuk niet meer werd geconstateerd maar vanwege de pijn tijd en gips de beste remedie leek.

Afgelopen donderdag werd pas duidelijk dat vanwege de aanhoudende pijn de enkelbanden ingescheurd zijn. Nu met flexibel gips om de linker enkel praat Ashley van Elswijk alweer over revalidatie en fysiotherapie. Het herstel kan voor de onfortuinlijke sympathieke topspits niet snel genoeg gaan maar zij is zich ervan bewust dat dit seizoen over en uit is.

RCL kwam wegens vakanties en blessures met een niet op elkaar ingespeeld gelegenheidselftal in het veld. Van enige lijn was nauwelijks sprake.
De belangen waren uiteraard groot want bij verlies zou rechtstreekse degradatie bijna niet meer te ontlopen zijn. SVS gaf direct bij aanvang al even het visitekaartje af  met een actie van de uiterst snelle en behendige Sabrina Pocorni die Racing sluitpost Susan Hogenboom uittestte. Ook de jeugdige Felicia Farhad Sedighi ging als een sluwe vos rechtdoor het centrum op haar doel af. De Leiderdorpsen hadden heel duidelijk de organisatie achterin nog niet op orde. Nam niet weg dat Samanta Stojanovic voor de thuisploeg bijna had kunnen scoren maar doelvrouwe Shirley Kops greep goed in.

In de vijfde minuut wederom zo’n snelle messcherpe counter van de meiden uit Capelle. Weer Sabrina Pocorni die heel handig zomaar tussendoor mocht weglopen en heel beheerst de bal in het net schoot. Alhoewel er wel werd gevlagd besloot leidsman Cees Dekkers uit Naaldwijk dit doelpunt wel toe te kennen. 0-1 op het scorebord voor SVS en daar had de thuisploeg van coach Haroon Ahmad even niet van terug.
Met name Bianca van der Meer nam het heft in handen om met scherp ingebrachte hoekschoppen het hoofd van Marcha Duijkers te zoeken. Die kopte heel gevaarlijk tot twee maal toe net over en ook schoten van afstand van Maaike Toonen troffen geen doel.

Ook vleugelspits Drita Celaj mocht een aantal keren op rechts goed doorgaan maar Roxanne Kamminga, Milou Hoefsloot, Debbie Wetzel en Felicia Roodbol losten dit vol verve op.
Vliegensvlugge gevaarlijke counters van de meiden uit Capelle aan den IJssel met fraaie crosspasses van Ashley van Elswijk. Ook Edith de Glint liet zien dat de ploeg voor de punten kwam. Na zo’n 25 minuten spel kreeg RCL de organisatie op orde. Altijd aanspeelbaar Lesly Landweer die strooide met passes op ondermeer Judith Hogenboom en Samata Stojanovic. Goede mogelijkheden ook voor Bianca van der Meer en Stojanovic om de stand in balans te brengen maar de echte overtuiging ontbrak. De pressie van de Racing en de counter met snel handelen bij Dounia el Biyar die in de 38e minuut over afstand de bal precies in de voeten schoof van alweer Sabrina Pocorni. Die wist wat haar te doen stond en omzeilde sluitpost Susan Hogenboom. 0-2 op het scorebord en dat was zeker niet onverdiend te noemen.

Na de thee wissels bij de thuisploeg waar Iris Mertens en Lindsay de Zwart werden ingebracht. De belangen werden duidelijk. Het werd nu ook een echte strijd met pressie voetbal van de thuisploeg. Drita Celaj schoot net over en ook Iris Mertens was er dichtbij maar de verdediging hield stand. Inzetten van Geke Maat en Judith Hogenboom met kopballen van Marcha Duijkers zorgden vol veel gevaar maar het leer wilde er niet in. Shirley Kops hield strijdvaardig stand en ook aanvoerster Sabriye Karaulu verzette uiterst nuttig werk daar achterin bij SVS.

De thuisploeg met een groot veldoverwicht en wissels bij de twee kemphanen. Ramona van der Harst kwam bij de Racing in het veld en bij SVS werd Liz-Anne Yaw onderdeel van het versterkte middenveld. Een linie die niet doorbroken mocht worden. De snelle counters van SVS levensgevaarlijk met Felicia Sedighi en Sabrina Pocorni. Stephanie Hartogs, Geke Maat en sluitpost Susan Hogenboom moesten alle zeilen bijzetten om erger te voorkomen.
Een bloedneus voor Geke Maat en kansen voor Ramona van der Harst en Judith Hogenboom maar de pressie ebde weg net als het geloof en vertrouwen in eigen kunnen.
Een verdiende 0-2 overwinning door een ploeg die behendig gebruik maakte van de geboden mogelijkheden. Voor SVS de weg omhoog en voor RCL kan alleen bij een echt wonder rechtstreekse degradatie nog ontlopen worden.