De totaal vastgestelde onverenigbare staatssteun bedraagt 6.922.121 euro exclusief de rente die vanaf 1 maart 2010 wordt teruggevorderd door de Staat der Nederlanden. Dat het bedrag 0.3 miljoen hoger is komt door de gestegen grondprijzen en de daaraan gekoppelde grondexploitatie- en kwaliteitsbijdrage die op basis van het prijspeil 2010 van kracht is. De steunmaatregelen werden op 1 maart 2010 aan Schouten- de Jong Bouwfonds toegekend. Als partijen worden genoemd Schouten – de Jong Bouwfonds en of Schouten & De Jong Projectontwikkeling B.V. en of Bouwfonds Ontwikkeling B.V., wat een dochteronderneming is van Rabo Vastgoed.

De Nederlandse autoriteiten hebben tot tweemaal toe een verlenging van de procedure gevraagd en verleend gekregen. Maar met de visies die de Staat indiende kon de Europese Commissie niet overtuigd worden van het ongelijk in deze prangende kwestie. Bij aanvang van het Damplein-project in september 2008 waren slechts 20 woningen van de geplande 67 verkocht. Bij lange na niet de vereiste 70%. Deze verkoopovereenkomsten werden echter vernietigd vanwege het feit dat veranderingen in de plannen doorgevoerd moesten worden. Er werd driftig gezocht naar mogelijkheden om bij afgifte van de bouwvergunning de 70/30 regel te omzeilen om dit prestige project te starten.

Bij aanvang van de bouw van de parkeergarage was nog geen enkele woning verkocht. De trukendoos die de gemeente Leidschendam Voorburg vervolgens uit de grote hoed tovert wordt in het rapport van de EC duidelijk naar voren gebracht. Het onderliggende gesjoemel met Schouten – de Jong Bouwfonds die, de werkzaamheden op een presenteerblaadje, zonder openbare aanbesteding opgediend kreeg van de Privaat Publieke Partijen waaronder de gemeente en Schouten de Jong Projectontwikkeling B.V.

De gemeente heeft aangegeven in beroep te gaan tegen deze Besluitvorming van de Europese Commissie. Kosten noch moeite zullen gespaard worden om met de beste juristen uit Brussel de strijd met de Europese Commissie aan te gaan. Dit alles om het gigantische gezichtsverlies niet verder te vergroten. Want ook met deze uitspraak kunnen andere rechtzaken opnieuw aan de orde worden gesteld.
In deze Corbulo affaire zijn uiteindelijk de burgers van Leidschendam Voorburg de dupe. Die zullen het gelag moeten betalen. De geheime achterkamertjespolitiek van de gemeente Leidschendam – Voorburg wordt bij dit Besluit van de Europese Commissie volledig terechtgewezen. De democratie en openbaarheid van bestuur lijkt zich te herstellen en wie weet komt dan ook nog de onderste steen boven.

Duidelijk werd wel dat de vernietigende uitkomst van de EC voor de gemeente Leidschendam-Voorburg als een bom was ingeslagen. Dit aangaande de kortingen die werden verleend inclusief verlaging van de grondprijs nadat alle overeenkomsten van kracht waren geworden in het Damplein-project.

Niet als voorzitter van de gemeenteraad maar als lid van het college vertelde burgemeester J.W. van der Sluijs zeer nauw samen te werken met de verantwoordelijk wethouder. Dit vanwege de kwetsbaarheid van portefeuillehouder M.A. Houtzager.
De burgervader sprak uitdrukkelijk tegen dat de samenwerking binnen het college op basis van hiërarchie plaatsvindt. Van der Sluijs benadrukte dat er met de gemeenteraad op een gelijk speelveld geopereerd dient te worden. ‘Neemt niet weg dat in het Damplein-dossier ook belangen van anderen zijn waar wij zorgvuldig mee moeten omgaan. Of elke discussie altijd volledig openbaar kan plaatsvinden kan ik op voorhand niet helemaal inschatten’, aldus de heer Van der Sluijs die ervaring heeft met het procederen tegen de Europese Commissie.

Kosten noch moeite zullen bespaard worden om met de beste juristen uit Brussel de strijd met de Europese Commissie aan te gaan. Dit alles in samenwerking met juristen van het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en de Vereniging Nederlandse Gemeenten inclusief bouwer Schouten – de Jong Bouwfonds BV en de Staat der Nederlanden. ‘De tarieven van die juristen zijn zo hoog dat de duurste advocaten uit Nederland hun vingers er nog bij aflikken. Iedere stap moet op voorhand zorgvuldig worden genomen afhankelijk van de procespositie’, aldus Van der Sluijs.
Tevens benadrukte de burgervader als lid van het college dat de gehele discussie omtrent staatssteun een steeds grotere vlucht neemt. ‘Niet voor niets dat lidstaten nu roepen dat de EC met de vingers van dit soort situaties af moet blijven. Maar we weten ook dat beslissingen van overheden kritischer getoetst worden en daar hebben we mee te leven’.

En belangrijk punt was de dialoog over wie uiteindelijk de beslissingen inzake de kortingen en grondprijsverlaging heeft geaccordeerd. Wethouder Houtzager hield vol dat tijdens een geheime zitting op 10 maart 2009 de voltallige gemeenteraad het groene licht gaf. GemeenteBelangen bracht naar voren dat dit een geheim college besluit is geweest. De voorzitter, andere wethouders en raadsleden hulden zich op dit specifieke punt in serene stilte.

Op de meeste vragen die in de gemeenteraadsvergadering werden gesteld zijn tijdens deze zitting geen antwoorden verstrekt. Vanwege procesbelangen wilde wethouder Houtzager daar nog niet op ingaan. Hij beloofde binnen twee maanden opnieuw de discussie aan te gaan met de gemeenteraad. Zo was er de vraag van de GroenLinks fractie die zich af vroeg wat de consequenties zijn van de voortgang van andere projecten in het Leidschendamse centrumgebied. De gemeente Leidschendam Voorburg heeft zich immers voor 22 miljoen euro garant gesteld voor projectontwikkelaar Schouten – de Jong maar wat zijn de gevolgen voor de gemeente als de projectontwikkelaar niet kan voldoen aan de vordering.
Ook werd een vraag gesteld welke andere bouwondernemingen in de markt waren om te gaan bouwen op het Damplein.

Een motie van de plaatselijke partijen GemeenteBelangen en GroenLinks om nu al een onafhankelijk raadsonderzoek in te stellen haalde het niet. De andere partijen wachten af wat later ongetwijfeld opnieuw ten berde zal komen in de gemeenteraad van Leidschendam-Voorburg.
De onderste steen van het Damplein blijft vooralsnog zitten waar die zit.