De brief van de Europese Commissie uit januari 2012 was de inzet van het verzoek. De woordvoerders van de gemeente Leidschendam-Voorburg waren tijdens de behandeling, begin januari dit jaar, van mening dat de feiten voor juli 2010 volledig openbaar waren. Tevens dat er absoluut geen sprake kon zijn van onverenigbare staatssteun en oneerlijke concurrentieverhoudingen.

Echter een zelfstandig oordeel geeft het hoogste rechtscollege niet in deze problematiek. Baseert zich uitsluitend op de verklaringen van de gemeente en schuift een zo mogelijk definitief oordeel over deze Corbulo affaire duidelijk voor zich uit. Laat ook heel bewust het definitieve Besluit van de Europese Commissie links liggen.

Een politiek strategische uitspraak in deze prangende kwestie. De lijn van de gemeente is volledig gevolgd waarbij niet is komen vast te staan dat de info van de Europese Commissie uit 2012 werkelijk klopt.

Duidelijk werd wel dat de vernietigende uitkomst van de EC voor de gemeente Leidschendam-Voorburg als een bom was ingeslagen. Dit aangaande de kortingen die werden verleend inclusief verlaging van de grondprijs nadat alle overeenkomsten van kracht waren geworden in het Damplein-project.

Niet als voorzitter van de gemeenteraad maar als lid van het college vertelde burgemeester J.W. van der Sluijs zeer nauw samen te werken met de verantwoordelijk wethouder. Dit vanwege de kwetsbaarheid van portefeuillehouder M.A. Houtzager.
De burgervader sprak uitdrukkelijk tegen dat de samenwerking binnen het college op basis van hiërarchie plaatsvindt. Van der Sluijs benadrukte dat er met de gemeenteraad op een gelijk speelveld geopereerd dient te worden. ‘Neemt niet weg dat in het Damplein-dossier ook belangen van anderen zijn waar wij zorgvuldig mee moeten omgaan. Of elke discussie altijd volledig openbaar kan plaatsvinden kan ik op voorhand niet helemaal inschatten’, aldus de heer Van der Sluijs die ervaring heeft met het procederen tegen de Europese Commissie.

Kosten noch moeite zullen bespaard worden om met de beste juristen uit Brussel de strijd met de Europese Commissie aan te gaan. Dit alles in samenwerking met juristen van het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en de Vereniging Nederlandse Gemeenten inclusief bouwer Schouten – de Jong Bouwfonds BV en de Staat der Nederlanden. ‘De tarieven van die juristen zijn zo hoog dat de duurste advocaten uit Nederland hun vingers er nog bij aflikken. Iedere stap moet op voorhand zorgvuldig worden genomen afhankelijk van de procespositie’, aldus Van der Sluijs.
Tevens benadrukte de burgervader als lid van het college dat de gehele discussie omtrent staatssteun een steeds grotere vlucht neemt. ‘Niet voor niets dat lidstaten nu roepen dat de EC met de vingers van dit soort situaties af moet blijven. Maar we weten ook dat beslissingen van overheden kritischer getoetst worden en daar hebben we mee te leven’.

En belangrijk punt was de dialoog over wie uiteindelijk de beslissingen inzake de kortingen en grondprijsverlaging heeft geaccordeerd. Wethouder Houtzager hield vol dat tijdens een geheime zitting op 10 maart 2009 de voltallige gemeenteraad het groene licht gaf. GemeenteBelangen bracht naar voren dat dit een geheim college besluit is geweest. De voorzitter, andere wethouders en raadsleden hulden zich op dit specifieke punt in serene stilte.

Op de meeste vragen die in de gemeenteraadsvergadering werden gesteld zijn tijdens deze zitting geen antwoorden verstrekt. Vanwege procesbelangen wilde wethouder Houtzager daar nog niet op ingaan. Hij beloofde binnen twee maanden opnieuw de discussie aan te gaan met de gemeenteraad. Zo was er de vraag van de GroenLinks fractie die zich af vroeg wat de consequenties zijn van de voortgang van andere projecten in het Leidschendamse centrumgebied. De gemeente Leidschendam Voorburg heeft zich immers voor 22 miljoen euro garant gesteld voor projectontwikkelaar Schouten – de Jong maar wat zijn de gevolgen voor de gemeente als de projectontwikkelaar niet kan voldoen aan de vordering.
Ook werd een vraag gesteld welke andere bouwondernemingen in de markt waren om te gaan bouwen op het Damplein.

Een motie van de plaatselijke partijen GemeenteBelangen en GroenLinks om nu al een onafhankelijk raadsonderzoek in te stellen haalde het niet. De andere partijen wachten af wat later ongetwijfeld opnieuw ten berde zal komen in de gemeenteraad van Leidschendam-Voorburg.
De onderste steen van het Damplein blijft vooralsnog zitten waar die zit.

Het terug te vorderen bedrag is zelfs hoger (300.000 euro) dan in de voorlopige conclusie van de EC werd gememoreerd. Wellicht heeft de Europese Commissie in de geheime stukken nog meer onterechte handelswijzen geconstateerd inzake kortingen en kwijtscheldingen die door de gemeente Leidschendam Voorburg werden geaccordeerd.
Het bedrag is opgebouwd uit 4,6 miljoen korting op de grondprijs waarbij tevens de grondexploitatiebijdrage van 1,1 miljoen euro en de kwaliteitsvergoeding van 0,9 miljoen euro kwijtgescholden werd.

Met de bovengenoemde 0,3 miljoen euro komt het totaal terug te vorderen bedrag uit op 6,9 miljoen euro exclusief de wettelijke rente vanaf 2004, waar de eerste waardebepaling van de grondprijs en andere zaken werden vastgelegd in een overeenkomst.

De kwijtschelding en kortingen van de gemeente Leidschendam leverde Schouten – de Jong Bouwfonds volgens de EC een aanzienlijk markteconomisch voordeel op. Dit is aangemerkt als concurrentieverstoring. Andere projectontwikkelaars hadden belangstelling om het project Damplein voor eigen risico en rekening uit te voeren. Daarnaast is Leidschendam-Voorburg door de EC niet aangemerkt als stedelijk achterstandsgebied dat te lijden heeft van marktfalen.

Alle partijen in kwestie zijn inmiddels door de EC ingelicht, te weten de gemeente Leidschendam-Voorburg, Schouten – de Jong Projectontwikkeling BV, Bouwfonds Ontwikkeling B.V., de combinatie Schouten – de Jong Bouwfonds B.V. alsmede de Staat der Nederlanden. Verdere details worden verwacht in het officiële publicatieblad van de Europese Unie.