Grafische ontwerpen, strak en duidelijk met de juiste boodschap. Tevens sterk in fotografie en schilderkunst. Kunst, jazeker want ook dat deel is duidelijk op het lijf geschreven van de nog jonge kunstenaar Marloes Smulders. De beleving in dit traject maximaal. Gaat helemaal op in de ontdekking van materie, objecten en achtergronden met een hoge dosis emotie. En dat juist met tegenstellingen die boeiend blijven om te ontdekken.

Zo maar een aantal oude bomen, althans zo lijkt het in eerste instantie wel degelijk. Het einde van hun bejaarde duurzame leven. Het zou het zomaar kunnen. De prangende vraag is of dat wel de juiste gedachte is.
In ieder geval zijn het geen bomen die voor de papierindustrie bestemd zijn. Daar hebben we immers naaldhout voor nodig en de vorm geeft wel aan dat niet te zijn. Een helder bruin met volle takken zonder bladeren waardoor de bloeiende kleine madeliefjes toch gevoed kunnen worden door de kracht van het licht.

Uiteraard de zon die met haar krachtige stralen in combinatie met het vocht in de bodem het leven bepalen.
Een holletje in een boom is ook al zo’n element die vragen oproept. Wat zou daar nu in of achter schuilgaan? Wellicht een vos die sluipend in de nacht zijn prooi opzoekt en onder de bomen in het maanlicht zich te goed gaat doen. Het zou zomaar kunnen gebeuren.
De fabelachtige cyclus van bomen met de natuur fraai in beeld gebracht met frisse eigentijdse kleuren. Het bosleven genaamd ‘Imagination and reality’ is door Marloes uitgevoerd met acrylverf op doek. Leuk formaat van 30 x 34 cm maar bovenal fabelachtig om te zien.

De Atlantische kust met de altijd in evenwicht zijnde gematigde temperaturen. De oceaan die de warmte meevoert met haar stromingen vanuit het zuiden naar onze gebieden. Zandstranden en kliffen die heel tastbaar de brute en ruige natuur zichtbaar maakt. Miljoenen jaren geleden ontstaan, echter daar staan wij te weinig bij stil.

Beukend met geweld worden de golven gebroken met de heerlijke schuimkoppen door algen ontstaan. Water ook zo’n ultiem onderdeel van ons leven.
Het fraaie schilderij van Marloes getiteld ‘Beach life’ is in acryl op doek vervaardigd. Het beeld op formaat 90 x 70 cm zou zomaar aan de kust van het Verenigd Koninkrijk vereeuwigd kunnen zijn. De oceaan getemd en de heerlijke zachte bries in evenwicht met de natuurlijke elementen. De wolken en de meeuwen spelen in de helder blauwe lucht en dat maakt het beeld compleet.

Het vervolg leest u hier

En dat is nu juist de bedoeling van de 21-jarige Nootdorpse kunstenares. Nog studerend maar nu al doende met aansprekende projecten met veel diepgang. Wellicht met een te grote dosis psychologie beladen maar De Bruijn’s bedoeling is wel dat de kijker wordt mee getrokken om de achterliggende gedachte een onuitwisbare plek te geven. Constructief sterk met altijd specifieke invalshoeken die soms chaotisch over lijken te komen. Een drukke, altijd bezige dame die een diversiteit van materialen in haar objecten verwerkt. Werken uitgevoerd in contrasterende of juist harmoniserende kleuren, afhankelijk van de doelstelling van de autonome kunst.
Het project waar nu aan wordt gewerkt heeft de jonge kunstenares de veelzeggende Latijnse titel Aggredior meegegeven.

Terug naar de basis met bodycultuur en uitgevoerd met bijzondere elementen. Agressiviteit, assertiviteit, dominantie en natuurlijke driften die soms aangeboren en genetisch zijn bepaald. Emotie en transparantheid met interactie waarbij lichaam en geest in een betekenisvol spiritueel ritme zowel de positieve als negatieve agressiviteit in zich heeft. Het omzetten van aggredior naar aggredo is de beheersing die veelal tot uitdrukking komt door lichaamstaal.

De vrouwelijke vormen van het torso zijn bewust asymmetrisch weergegeven waarbij de agressiviteit een rol speelt. ’Een vernieuwende status’, zoals de kunstenares dit zelf noemt. De huid is heel bijzonder opgebouwd uit het uiterst kneedbare brooddeeg die laag op laag werd aangebracht om vorm te creëren. Ook treffend de afwerking met als basis een broodzak. Symbolisch uitgewerkt met fleurige pasteltinten, waarbij de positieve elementen een aanknopingspunt zijn naar de jeugdjaren waarin een gezonde dosis agressiviteit nodig is om een bestaansrecht op te bouwen.

Een diepzinnig conceptueel object dat de kijker blijft trekken om telkens weer elementen in te zien die ons doen nadenken over zowel de negatieve als positieve aspecten van agressiviteit. Daarin is De Bruijn met verve geslaagd.